menjengkelkan
(men.jeng.kel.kan)

verba (v)

  • menyebabkan (orang) merasa kesal; membuat jadi kesal (v)
    Contoh:
    ia sering ~ ibunya;
    sumber: kbbi3
  • menimbulkan rasa jengkel tt suatu hal (v)
    Contoh:
    ia jatuh sakit krn kelakuan anaknya yg ~;
    sumber: kbbi3

Sinonim

memegalkan,

Kata-kata Terkait

jengkel, kejengkelan, menjengkeli,

Bookmark


Lihat berdasar huruf depan:

 A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z  acak