tertimbun
verba (v)
ditimbun(i); tertimbus; tertanam dsb: dua orang ~ tanah longsor; (v)
sumber: kbbi3
Sinonim
tertimbus,
Kata-kata Terkait
bertimbun,
bertimbun-timbun,
menimbun,
menimbun-nimbun,
menimbuni,
menimbunkan,
penimbun,
penimbunan,
timbun,
timbunan,